Δε σκρατς μπλογκ

Μαρτίου 31, 2009

Filed under: Uncategorized — mindstripper @ 6:19 μμ

– Δε μου λες, βρήκες κάτι;
– E;
– Λέω αν έχεις βρει κάποιον βρε παιδί μου. Έχεις ανανεωθεί εντελώς. Έτσι γίνεται συνήθως όταν βρίσκεις κάποιον.
– Έτσι γίνεται κι όταν χωρίζεις.

Advertisements

Filed under: Uncategorized — ttallou @ 4:34 μμ

Η πιο ενδιαφέρουσα συνήθεια που απέκτησα μεγαλώνοντας είναι που πίνω ελληνικό καφέ.

Filed under: Uncategorized — ttallou @ 2:29 μμ

Το δύσκολο στις σχέσεις με τους άνδρες που περπατούν προς τα/στα 30, είναι αυτή η πρώιμη απογοήτευση που έχουν ότι γέρασαν, κουράστηκαν και δεν αντέχουν πια.

Μαρτίου 30, 2009

Filed under: Uncategorized — ttallou @ 4:01 μμ

[…]ήταν εκεί, στην όχθη ενός Δέλτα.
Και στην Τροία;
Τίποτε στην Τροία-ένα είδωλο.
Έτσι το θέλαν οι θεοί.
Κι ο Πάρης, μ’ έναν ίσκιο πλάγιαζε σα να ήταν πλάσμα
ατόφιο.
κι εμείς σφαζόμασταν για την Ελένη δέκα χρόνια.

[Γιώργος Σεφέρης, Ελένη. Ημερολόγιο Καταστρώματος, 1955]

Filed under: Uncategorized — mindstripper @ 10:10 πμ

Ο ταξιτζής προχθές ήταν ένας πολύ ευγενικός άνθρωπος. Μικρασιάτης. Κάποια στιγμή είπε θλιμμένα και ήρεμα: «Πήγανε και βγάλανε αυτόν τον Bush και καταστράφηκε ο κόσμος…» Για κάποιο λόγο η φράση του αυτή μου καρφώθηκε στο μυαλό.
Πριν λίγο σκεφτόμουν ότι αν κυβερνούσαμε οι Έλληνες την Αμερική, ο κόσμος όλος θα είχαμε φάει τις σάρκες μας και ύστερα στ’ απομεινάρια μας, αν υπήρχε Θεός, θα έριχνε πετρέλαιο και θα πέταγε κι ένα σπίρτο.

Μαρτίου 29, 2009

Filed under: Uncategorized — mindstripper @ 9:01 μμ

I had lost some of my relatives in a revolution.
I had survived a war.

And it’s a love story that almost got me.

Persepolis, 2007

Filed under: Uncategorized — mindstripper @ 4:47 μμ

Ο χρόνος τρέχει σαν το νερό κι εμείς δεν έχουμε γεννηθεί ψάρια.

Filed under: Uncategorized — mindstripper @ 11:55 πμ

– Έλα ρε, να σου πω, εσύ υδραυλικά για καλοριφέρ βάζεις;
– Ναι.
– Καλά, δίνω το τηλέφωνό σου στους γονείς που κάτι θέλουνε εδώ και κάποια στιγμή θα σε πάρουνε.
– Όποτε θέλουν.
– Καλά. Εσύ θα έρθεις αύριο στο Στάθη;
– Ναι.
– ΟΚ, θα τα πούμε κι από κοντά εκεί τότε. Να πάρω τίποτα;
– Μπα. Η Αγγελική είπε θα φέρει το λάδι και τα φυτιλάκια για το καντήλι.
– ΟΚ. Τα λέμε αύριο. Φιλιά.
– Bye ρε.

Filed under: Uncategorized — mindstripper @ 9:52 πμ

Σήμερα το πρωί, νομίζω για πρώτη φορά στη ζωή μου, την ώρα που ντυνόμουνα έβαλα πρώτα το αριστερό πόδι στο πατζάκι από το παντελόνι και μετά το δεξί.

Filed under: Uncategorized — ttallou @ 12:06 πμ

-Το πιστεύεις ότι δεν μπόρεσα ποτέ να αρχίσω το κάπνισμα, ενώ προσπάθησα;
-Καλό πολύ καλό. Σημαίνει ότι δε ζορίζεις τον εαυτό σου όταν δε γουστάρεις κάτι.

Επόμενη σελίδα: »

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.