Πρέπει κάποια στιγμή στη ζωή μου να βρω ένα όνομα γι αυτήν τη μελαγχολία που με πιάνει για όλα και όλους όσους δεν νοσταλγώ, όταν με κυριεύει το φευγιό. Σίγουρα θα είναι θηλυκού γένους. Και θα έχει μόνο μία λειτουργία. Να οσμίζεται τη σιωπή.
Ιουνίου 19, 2011
Γράψτε ένα σχόλιο »
Κανένα σχόλιο ακόμα.
Κανάλι RSS για τα σχόλια του άρθρου. TrackBack URI