Οι κρυψώνες μία-μία εξαϋλώνονται. Να θυμηθώ να σταματήσω να φοβάμαι.

2008-2009: 1-1

‘Ωρα Αθήνας 8μμ

Κι εγώ θέλω να φύγω από το σπίτι μου.

Η αλήθεια είναι ότι πολύ περισσότερο από την επιστροφή μου από τις διακοπές, θα μου κακοφανεί η επιστροφή των Αθηναίων. Φέτος θ’ ανάψω ένα καλοκαίρι στην καρδιά του χειμώνα. And that’s a promise.

…δεν είμαι σίγουρος και δεν ξέρω το γιατί…

Είναι καλό να ξέρεις ότι δεν υπάρχει κανένα μέρος όπου μπορείς να επιστρέφεις. Αλλιώτικα, δεν θα μπορούσες να αγαπήσεις το φευγάτο με τόση δύναμη.

Ετούτον τον καιρό όλοι οι άνθρωποι που γνωρίζω είναι σταλμένοι για να με καθησυχάζουν/τρομοκρατούν ότι δε θα μεγαλώσω ποτέ.

Φαίνεσαι ότι πιστευεις πως είσαι (την πουτσίσαμε, κορίτσια)

Σταύρος

Κι αν μερικές φορές είναι η μικρότητα που φέρνει τους ανθρώπους κοντά, αυτό το κάνει κατώτερη αγάπη;